We vonden het direct heel fijn om weer door de straatjes te wandelen en de drukte van alledag te aanschouwen. Waar ik in de slaapbus nog gek werd van de overload aan prikkels, had ik daar hier totaal geen last van. Misschien kwam het doordat we nu zelf konden bepalen waar we liepen en waar we naar keken. In de slaapbus zat je er middenin en kon je eigenlijk geen kant op. Of dat écht de reden was? Geen idee! We keken in ieder geval vanaf moment één weer onze ogen uit. We ginge

We vonden het na de rust weer heel leuk om terug te komen in het bruisende centrum van Sa Pa. We hadden voor de komende twee nachten een tof hotel geboekt wat uitkeek op dé attractie van dit stadje, wat wederom weer alles te maken had met een trein. De Muong Hoa-bergtrein Al vanaf het begin van ons verblijf in Sa Pa wilden we met de trein door de Muong Hoa-vallei naar het station van de Fansipan-kabelbaan. Vanaf daar kun je met de kabelbaan verder naar de top van de zogeheten

Waar ik het in m’n vorige blog nog ‘het platteland van Vietnam’ noemde, bleek het bij aankomst alles behalve plat! Haha, typisch Jess dit, ik verzin gewoon mijn eigen verhaal. We zaten volledig tussen de rijstvelden van Sa Pa, dus een kleine rectificatie hierzo. Deze plek had in elk geval een uitzicht van hadjemenou. Het was een mooie en vooral inspirerende plek zo middenin de natuur. Maar eerst nog even terug naar de ochtend van vertrek. Op de afgesproken tijd werden we opge